Maanta Stories

De potloden van Renzo Piano voor Piazza Faber

Piazza Faber — Tempio Pausania

Het eerbetoon aan De André dat de stad toebehoort.

's Ochtends openen de gekleurde potloden zich boven de kasseien. Één voor één, langzaam, precies, totdat de schaduw op de steen valt en het plein aan zijn dag begint. Bij zonsondergang sluiten ze zich, blijven ze zweven in de lucht als onvoltooide tekeningen, als woorden die nog geschreven moeten worden.

De potloden, in de lucht boven Tempio Pausania.

Fabrizio De André hield op een viscerale manier van Sardinië. Tempio Pausania zocht een manier om die liefde terug te geven: niet een onbeweeglijk monument, maar iets dat werkelijk aan de stad toebehoorde. Iets dat nuttig was.

Renzo Piano dacht aan de Faber-potloden die De André gebruikte om te schrijven. Hij liet ze in de lucht zweven, liet ze openen en sluiten.

De uitdaging was zonder precedent.

Veertien schaduwdoeken, allemaal gesynchroniseerd. Opgehangen aan kabels, zonder staanders op de grond, geen enkel vast steunpunt, alleen spanning. De schaduwdoeken moesten zich oprollen op in de lucht hangende rollen, openen en sluiten met een kracht evenredig aan de opening.

Zoiets was nog nooit eerder gerealiseerd.

Het antwoord kwam niet uit de elektronica. Het kwam uit de mechanica: een op maat gemaakt spanningssysteem, ontworpen om nauwkeurig te werken zonder onnodige complexiteit.

De potloden brengen schaduw op de steen tijdens de warme uren, en geven de lucht vrij bij zonsondergang. Mensen gaan zitten, ontmoeten elkaar, beleven het plein.

Veertien op maat gemaakte oprolbare schaduwdoeken, mechanisch spanningssysteem op kabels.
Architectonisch ontwerp: Renzo Piano. Tempio Pausania, Sardinië.

Want de mooiste herinnering is niet degene die bewaard wordt. Het is degene die je elke dag gebruikt.

Andere Maanta verhalen

Ontdek hoe andere klanten hun buitenruimtes hebben getransformeerd.

Bekijk alle verhalen →