Maanta Stories

František en de vrijheid van buiten zijn

Glamping Luhačovice — Tsjechische Republiek

In de wei op de heuvel van Luhačovice
vervaagt de grens tussen binnen en buiten.

De lodges rijzen op uit het gras alsof ze er altijd al hebben gestaan. Donkergrijs, strakke lijnen, zonnepanelen op het dak: gebouwd om op te gaan in het landschap zonder het te domineren. Rondom alles vormt het bos de grens. De lucht is wijd.

František kent deze plek al van kinds af aan. Hij groeide op in Wallachije, tussen heuvels en een traag ritme van de natuur, en weet plekken te herkennen die je uitnodigen om te blijven.

Bij de glamping leef je vooral buiten.

Toen František, samen met zijn kinderen Klárka en Franta, de glamping overnam, wilden ze niet opnieuw beginnen: ze kozen ervoor een project voort te zetten dat al werkte.

Degene die het voor hen had opgezet, had een duidelijk idee: slapen met het bos voor het raam, zonder in te leveren op comfort. Hun taak was dat idee te bewaren en het met zorg verder te dragen.

Naar Luhačovice kom je om te vertragen: het is een kuuroord, met iets ouds in de lucht en het gevoel dat de tijd hier langzamer gaat. De glamping brengt hetzelfde ritme naar buiten: het terras 's ochtends, een glas 's avonds, de trage uren daartussenin.

Maar een buitenruimte beleef je pas echt als het ook comfortabel blijft wanneer het weer niet perfect is.

Als de julizon fel op het lichte hout brandt, of als de lucht 's middags plotseling betrekt. František wilde dat zijn gasten op elk moment van de dag op het terras konden blijven.

František, Luhačovice

"We wilden dat onze gasten op elk moment van de dag van de buitenruimte konden genieten, ook bij felle zon. Maar het was essentieel om het karakter van de plek te bewaren: de eenvoud, het groen, de natuurlijkheid. We wilden niets toevoegen dat er niet bij paste. We wilden iets dat al deel leek uit te maken van de plek."

Nu heeft het terras zijn schaduw, zonder iets van de wei af te nemen.

Het gras beweegt in de wind, het licht filtert door de bomen en boven het terras hangt een lichte, discrete schaduw: het ivoren schaduwdoek is nauwelijks te onderscheiden tegen de lucht.

Voor schaduw en bescherming tegen regen zonder het karakter van de plek te veranderen, koos František voor een Solaria Lean waterdicht schaduwdoek in Ivory: één zijde is verankerd aan de lodge, de andere wordt gedragen door een Alu Simple paal. Een strakke structuur die het zicht op de lucht en het hoge gras vrij laat.

Omdat bepaalde plekken alleen werken als je de dingen laat zoals ze zijn.

Andere Maanta verhalen

Ontdek hoe andere klanten hun buitenruimtes hebben getransformeerd.

Bekijk alle verhalen →